ايــــــ کاشـــ

هنوز هم برايم مثل همه ي آدما بوديـ


از کنارت که مي گذشتم سرم را


مي انداختم پايين

نه عاشقت مي شدمــــ


نه شب ها تا صبح به عشقت بيدار مي ماندمــ


خودم بودم و خودمـــــ


و آدم هايي که آدم هم حسابشان نمي کردمــــــــ


کاش هنوز هم وقتي صحبت از دوست داشتن هاي


 بي حد و مرز مي شد فقط نيشخند مي زدم


به سادگي آدم هاي فريب خورده


نمي دانم وقتي من با اشک از تو مي گويم


...چنــــد نفر به سادگيم مي خندند